| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ♣دنیای من♣◄نه سیاه◄►نه سفید►♥خاکستری♥ |
|
فقط باید بگم شرمندم به خاطر کامنت هایی که نتونستم جواب بدم و دیگر هم نمیتونم!!! . . . دیگر نیا!!!نه اینکه کسی دستم را گرفته ...نه...غرور من دیگر اجازه نمیدهد که ببینی چه گونه بی کسی پشتم را به خاک زده.... . . . و امروز تولد عزیزیه بهش تبریک میگم و امیدوارم به همه ارزوهایی که داره برسه!!! تولدت مبارک!!! خداحافظ همین حالاهمین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شدن چشمام خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید به یاد آسمونی که من و از چشم تو میدید اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت سادست نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جادست خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها بدونی بی توو با تو همینه رسم این دنیا خداحافظ همین حالا khass2011باطل شد به استناد ثبت احوال دنیای خاکستریم |
|
+ نوشته شده در
جمعه یکم اردیبهشت 1391ساعت 14:9 حرفه دله shabnam |
|
|
((پست ثابت))
به نام خدایی که هستی را با مرگ, دوستی را بی رنگ,
زندگی را با رنگ, عشق را رنگارنگ, رنگین کمان را هفت رنگ, شاپرک را صد رنگ, و من را دلتنگ دوستان آفرید..... سلام به همه ی دوستای گلم خوش اومدید به وبلاگ خودتون امیدوارم خوشتون بیاد.  |
|
+ نوشته شده در
جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 0:0 حرفه دله shabnam |
|
 ((توی تنهایی نشستم)) شده کار من مرور خاطرات سرد وغمناک من نگاهم رو به اینه، اینه بیذار از نگاهم خسته از درد و غم من خسته از غبار راهم دوباره چشمای ابریم میگیرن نم نم بارون دوباره چشمای ابریم میگیرن نم،نم بارون اینه حیرونه از اینکه از کجاست اینهمه بارون!!! اینه حیرونه از اینکه از کجاست اینهمه بارون!!! دل اینه میسوزه دل میده به درد و دلها دوباره چشمای ابریم میگیرن نم نم بارون
دوباره چشمای ابریم میگیرن نم،نم بارون اینه حیرونه از اینکه از کجاست اینهمه بارون!!! اینه حیرونه از اینکه از کجاست اینهمه بارون  ((دلنوشته)) نوشتن هم از یادم رفته،تمامی احساساتم نم کشیده از بس گریه کردم!! مرا دریاب که دارم خودم را فراموش میکنم با این همه هم همه ی سکوت!!!دلم دریایی از خون شده وچشمانم اسمانی ابری برای جاری شدن خون!!! شاید همین امروز و فردا رها شوم از سکوت،غم،تنهاییولی همین یک ثانیه هم برایم زیادی است، اخر توانش را ندارم!!! دیگر پاهایم سست شده و دارم زمین میخورم ولی تا همین الان هم...دلیل سکوتم این بود که کسی نداند دارم فرو مینشینم!!! غرورت را بشکن و بیا!!!یک دستی بر شانه ام بنداز که نیوفتمقول میدهم بعد از مرگم هم،به خواب هیچ کس حتی خودت هم نیایم که راز امدنت را به کسی گفته باشم!!!بیا!!!!!!که!!!!!!دارم!!!!!!فرو مینشینم!!!!!! ((شبنم جباری)) دلم برای خودم می سوزد...!! تو نمی دانی.. از وقتی این دل من تنها شده.. هرکس از راه میرسد سنگی می زند و می شکند... دلم برای خودم می سوزد...!! که اینقدر به جرم دوست داشتن شکسته ام که جایی برای بند زدن ندارم!!  |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1391ساعت 1:19 حرفه دله shabnam |
|
 این هم از عمری صبوری کردنم
سالها شبنم پرستی کردنم...
ای دلم زهر جدایی را بخور.! چوب عمری با وفایی را بخور.!
ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت؟ خندها بر خاطراتت کرد و رفت...
من که گفتم این بهار افسردنیست. من که گفتم این پرستو رفتنیست.
آه عجب کاری به دستم داد دل....هم شکست و هم شکستم داد دل!
((تو قلبمو شکستیو...)) قصه تنهایی من وحشت از جدایییه
جدایی از خاطره ها...
از دست بی وفاییه
وحشت من از عاشقی نیست
ترسم از فاصله هاست ... هراسم از پر پر شدن
توی آغوش خاطره هاست
آخه همه عاشقیا قصه بی وفاییه ... تو تنهایی نشستنم بهتر از آشناییه
اگه شبام حروم بشه ... بهتر از آه و زاریه
پناه تنهاییه دل .. عصای یادگاریه
تو قلبمو شکستیو...
دل یاد گرفت شکستنو
بزار فراموشش بشه دل دادنو دل بستنو
تو سهم من نبودیو به قصه ها سپردمت
ولی به عشقمون قسم
که تا خدا میبردمت |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم فروردین 1391ساعت 13:29 حرفه دله shabnam |
|
|
اندر دل من مها ، دل افروز تویی یاران هستند لیک دلسوز تویی شادند جهانیان به نوروز و به عید عید من و نوروز من امروز تویی
((تنهایی)) گوشه تنهایی لب آن حوض قشنگ می نشینم تنها به تو می اندیشم به تو آن راز بلند به تو آن ناز و قشنگ به تو آن مهتابی که نتابیده به من به تو می اندیشم ... (می مو)  ((باز هم عشق همیشگی))امروز هم روزی دیگر است... امروز هم عاشقانه هایم فریاد می کشند فرصتی دست داد تا قلب عاشقم را آزمونی کنم دل همچنان می لرزد... و من هنوز عاشقم ... هنوز وقتی میبینمش استواریم را از دست می دهم و به شوقش چشمانم را خیس میبینم خاطره ها را زندگی می کنم و بدون آن هیچ هم نیستم زندگی را می انگارم که هنوز بازی هایش را در پس عاشقی ها جستجو می کند و من تنها بازیچه آن هستم هفت سنگ زندگی به خوان هفتم خواهد رسید و من سهم خود را خواهم داشت بهترین ها را برایش آرزو می کنم تا به آنچه استحقاقش را دارد برسد کاش لحظه ای که دیدمش آخرین لحظه ام بود، تا میتوانستم با تصویری از ماه تمامش کنم. ولی مرداب نخواهد خشکید، اگرچه باران نبارد... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 14:2 حرفه دله shabnam |
|
 ((با تو عشقو میپرستم)) تو دلم هرم نفسهات فصل سرما رو بنا کرد تویی اونکه تو وجودت نیمی از خودم رو دیدم با حضور عاشقونت به خود خودم رسیدم با تو شادم با تو مستم دستتو بذار تو دستم بی تو جون میدم به ظلمت با تو عشقو میپرستم گم شدم تو شب چشمات تو شدی فانوس راهم تو شدی ماه و ستاره تو شب سردو سیاهم با حضورت میشه حس کرد یه نفس بوی بهارو میشه از لبای تو چید عطر باغ قصه هارو با تو شادم با تو مستم دستتو بذار تو دستم بی تو جون میدم به ظلمت با تو عشقو میپرستم که چشام مثله قدم هات تا ابد مونده به راهت باورم کن که فقط تو،تویی معنای وجودم تو بیا تا غم دوریت نره توی تارو پودم با تو شادم با تو مستم دستتو بذار تو دستم بی تو جون میدم به ظلمت با تو عشقو میپرستم با تو از خاطره ها سرشارم. جشن نوروز تو را کم دارم سال تحویل دلم می گیرد با تو تا اخر خط بیدارم  در این نوروز باستانی خیال آمدنت را به آغوش خسته می کشم ((سلام به همگی!!!!)) سلام به همه ی دوستای گلم اخرین پست سال 90 رو نوشتم یه جورایی رو دلم سنگینی میکنه اخه من تو سال نود خیلی خاطره داشتم چه خوب چه بد ولی بهترین خاطره سال نود درست کردنه این وبه که برام خیلی ارزش داره چون اینقدی باهاش ارتباط برقرار کردم که حتی یه روزم سر نزنم روزم شب نمیشه و وب فقط بهونه بوده که با دوستای گلم باشم ولی ارزو میکنم تو سال جدیدی که میاد خیلی بیشتر از این 6 ماه سال نود با دوستام ارتباط داشته باشم امیدم به اینه که سال نودویک براتون یه سالی باشه که ارزوهاتون خدایی نکرده به حسرت تبدیل نشه و به واقعیت بدل شه یه سالی باشه که دلاتون همیشه شاد باشه دوستون دارم اندازه همه خوبیاتون و یه خواهشی دارم اونم اینه که سر سفره هفتسین که با دلای پاکتون دعا میکنین برا همه دعا کنین همه و همه مارو هم از یاد نبرین.... ((پیشاپیش عیدتون مبارک))
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390ساعت 1:1 حرفه دله shabnam |
|
|
((اینجا منم و خاطرات تلخ)) امشب به یاد تک تکِ شب ها دلم گرفت
در اضطراب کهنه ی غم ها، دلم گرفت انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد در التهابِ خیسِ ورق ها، دلم گرفت از خواندن تمام خبرها تنم بسوخت از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو در آتشِ گرفته سراپا ، دلم گرفت متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت یک ردِ پا که سهمِ من از بی نشانی است از ردِ خون که مانده به هر جا، دلم گرفت اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ اقرار میکنم، درآمدم از پا دلم گرفت  ((بخوان و بگذر رفیق!)) بخوان و بگذر رفیق! بگذر که آسمان هم گاهی تیره و تار میشود دریا طوفانی ، چشمه خشک ، کوه لرزان ،زمین نمکزار بهار بی باران و زمستان بی برف! بگذر که زندگی میگذرد سریع چون گذر نور از سوراخهای کلاه مترسکی تنها ،میان مزرعه ای افت زده! دست خالی نرو؛ امید را هم بیدار کن و دستان یخ زده اش به دست بگیرو با هم بروید... بیدارش کن که اینروزها ، گوشه نشینی میکند از بی کسی |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 12:32 حرفه دله shabnam |
|
 ((کم اورده ام)) شبیه ساعت شنی ، كه دانه هایِ آخرش را در گلویِ تَنگ ، دو هیچ ، جا گذاشته كم آورده ام ! شبیه بادبادكی كه به قصدِ خودكشی بال هایش را چیده و باد لعنتی رهایش نمی كند میانِ درگیری آسمان و زمین كم آورده اَم..! شبیه خودنویسی كه تمام خونَش را ، پایِ شعرهای عاشقانه اَم حرام كرده ! شبیه دستمال خیسی كه از اشك هایم به گریه افتاده كم آورده اَم! كم آورده اَم از انسانیت این روزها .. از عشق از عاشقانه ها ... دیگر از طعمِ گَسِ دروغ هایِ شیرینی كه به خوردم می دهند بیزارم! خسته اَم از امید هایی كه نیامده می روَند و تلمباری می شوند ،روی تمام آرزوهای خاك خورده اَم! خسته ام از نگاهی كه همه غَمدار وصفَش می كنند و حجمِ سكوتی كه حنجره اَم را چنگ می زند! مـــن دیـــــــوانه اَم رفــیق ،كـم آورده اَم... ((برگ احساس)) احساساتم سیلی خورده است
وحشیانه ترین نگاه ها چشمانم را قاپیدند هنوز درد خنجرت در پهلویم مرا به نفرت میکشاند تو که روح شفاف مرا خاکستری کردی از ته مانده ی وجودم چه میخواهی ؟؟؟ تنهایم بگذار ! جادویی نیست که مرا باز گرداند ... گذشته ی خسته ام سایه ایست که همواره با خود به همه جا میکشم ؛ تمام من و تمام برگهای احساسم زیر پای عابران لگد مال شد ... خش خش ! صدای خرد شدنشان را نمیشنوی ...؟
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 15:22 حرفه دله shabnam |
|
|
((مینویسم از تو)) می نویسم از تو !
((می خواهم همه این روزها بگذرد ...)) می خواهم همه این روزها بگذرد ... آرام یا تلخ فرقی نمی کند فقط بگذرد ! من می مانم و پنجره و دیوار و جاده ای که هر وقت نمی آیی تا آخرش پاهایم ... گریه میکنند ! من می مانم و شعرهایم که همیشه روی دستم ، باد میکنند که هروقت نمیخوانی شعرم درد میکند ! من می مانم و ساعتی که هیچ وقت دوازده را رد نمیکند.. من می مانم و نشانی تو : نا کجا آباد کوچه اول ؛ من می مانم و وعده و قرار تو : کوچه ی اول ، ساعت یک دقیقه بعد از دوازده من می مانم و قرار و خیال و امید وانتظـار ...
((من...)) و من گویی که از کابوس راهی یافته باشم نفسی عمیق بکشم به تمام رویاهایم .. و در پس همه بودن ها و نبودن ها ! چقدر دلم تنگ است ... گردن روزگار که نمی توان انداخت ! من میمانم... تو می روی و من ... قصه ما چقدر تکراریست !!! |
|
+ نوشته شده در
جمعه پنجم اسفند 1390ساعت 0:24 حرفه دله shabnam |
|
|
((نگاه کن))
خیلی درگیر روزمرگی زندگی شدم امروز عمیق تر به زندگی فکر کردم زندگی فقط به اندازه نگاه کردن به این عکس طول میکشه
چقدر غصه دیگران؟ غصه بیماری؟
غصه...؟
چقدر...؟
تا کی...؟ ((تکرار)) می گذرند یک به یک روزهایم صدای تیک تیک عقربه های ساعت خسته ام را می شنو م سال هاست که ساعت به دیوار تکیه کرده است سال هاست جاده قدم های بی انگیزه مرا تحمل می کند می دانم یک روز این دیوار با تمام استواریش پوسیده می شود وبیچاره ساعت بی پناه! می دانم یک روز این ساعت با تمام نظمش از حرکت می ایستد و بیچاره کسانی که زندگیشان را با این تیک تیک ها تنظیم کرده اند! می دانم یک روز این جاده مسدود خواهد شد و همه را خواهد بلعید و بیچاره کسانی که با غرور و امید بر روی آن قدم می گذارند ! تکرار به تکرار پس از امروز من به مسخرگی،این تکرار فانی می خندم،تا روز موعد به نادانی من نخندد پدرم هر روز تابلوی جدیدی می کشد می ناب هر روز سوره جدیدی را حفظ می کند ثبوت عزیز هر روز ملودی جدیدی را می نوازد سما، مطلب آموزنده جدیدی رو آپ می کند کلاغ شورشی فحش جدیدی بارم می کند استاد درس اخلاقی جدیدی را آموزش می دهد دل آرام هر شب کابوس وحشتناکی می بیند و من از این تکرارها و پایانشان آگاهم و چقدر احمقانه است که لحظه هایم را به این روزمرگی ها و ساعت روی دیوار، که نگاه کردنش عذابم می دهد،بسپارم زندگی= تکرار  |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هشتم بهمن 1390ساعت 16:27 حرفه دله shabnam |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| نگفته ها |
نام:شبنم
رشته:دیپلمه کامپیوتر.فوق دیپلم حسابداری سن:21 |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1391 فروردین 1391 اسفند 1390 بهمن 1390 دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 |
|
RSS
|
لوگوی خودم
ای که میپرسی نشان عشق چیست
عشق چیزی جز ظهور مهر نیست عشق یعنی مهر بیچون و چرا عشق یعنی کوشش بیادعا عشق یعنی عاشق بیزحمتی عشق یعنی بوسه بیشهوتی عشق یعنی دشت گل کاری شده در کویری چشمهای جاری شده یک شقایق در میان دشت خار باور امکان با یک گل بهار عشق یعنی ترش را شیرین کنی عشق یعنی نیش را نوشین کنی عشق یعنی این که انگوری کنی عشق یعنی این که زنبوری کنی عشق یعنی مهربانی در عمل خلق کیفیت به کندوی عسل عشق یعنی گل به جای خار باش پل به جای این همه دیوار باش عشق یعنی یک نگاه آشنا دیدن افتادگان زیر پا عشق یعنی تنگ بی ماهی شده عشق یعنی ، ماهی راهی شده عشق یعنی مرغهای خوش نفس بردن آنها به بیرون از قفس عشق یعنی جنگل دور از تبر دوری سرسبزی از خوف و خطر عشق یعنی از بدی ها اجتناب بردن پروانه از لای کتاب در میان این همه غوغا و شر عشق یعنی کاهش رنج بشر ای توانا ، ناتوان عشق باش پهلوانا ، پهلوان عشق باش عشق یعنی تشنهای خود نیز اگر واگذاری آب را بر تشنه تر عشق یعنی ساقی کوثر شدن بی پر و بی پیکر و بی سر شدن نیمه شب سرمست از جام سروش در به در انبان خرما روی دوش عشق یعنی مشکلی آسان کنی دردی از درماندهای درمان کنی عشق یعنی خویشتن را نان کنی مهربانی را چنین ارزان کنی عشق یعنی نان ده و از دین مپرس در مقام بخشش از آیین مپرس هرکسی او را خدایش جان دهد آدمی باید که او را نان دهد عشق یعنی عارف بی خرقه ای عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای عشق یعنی آنچنان در نیستی تا که معشوقت نداند کیستی عشق یعنی جسم روحانی شده قلب خورشیدی نورانی شده عشق یعنی ذهن زیباآفرین آسمانی کردن روی زمین هر که با عشق آشنا شد مست شد وارد یک راه بی بن بست شد هرکجا عشق آید و ساکن شود هرچه ناممکن بود ممکن شود درجهان هر کارخوب و ماندنی است رد پای عشق در او دیدنی است سالک آری عشق رمزی در دل است شرح و وصف عشق کاری مشکل است عشق یعنی شور هستی در کلام عشق یعنی شعر، مستی؛ والسلام ********** **********گفتم خدایا از همه دلگیرم
گفت حتی از من ؟
گفتم خدایا دلم را ربودند !
گفت پیش از من ؟
کفتم خدایا چه قدر دوری ؟
گفت تو یا من ؟
کفتم خدایا تنها ترینم !
گفت پس من ؟
گفتم خدایا کمک خواستم !
گفت از غیر من ؟
گفتم خدایا دوستت دارم !
گفت بیش از من ؟
گفتم خدایا انقدر نگو من !
گفت من تو ام ، تو از من ...
**********اسم من چیست؟ خدایا چه کنم یادم نیست...
من که همسایه نزدیک شقایق بودم.
پا شدم آمدم اینجا چه کنم؟ یادم نیست...
و بنا شد که دلم را چه کنم؟
یادم نیست...
**********شقايق گفت با خنده: نه بيمارم، نه تب دارم، اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم!
گلي بودم به صحرايي.....
با اين رنگ و زيبايي.....
نبودم آن زمان هرگز.....
نشان عشق و شيدايي.....!
يكي از روز هايي كه زمين تب دار و سوزان بود و صحرا در عطش مي سوخت ،
تمام غنچه ها تشنه و من بي تاب خشكيده تنم در آتشي مي سوخت
به ره آمد يكي خسته.....
به پايش خار بنشسته.....
و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود.....
ز آنچه زير لب ميگفت شنيدم سخت بيمار بود
نميدانم چه بيماري به جان دلبرش افتاد...
اما....
طبيبان گفته بودندش اگر يك شاخه گل آرد.....
از آن نوعي كه من بودم.....
بگيرند ريشه را و بسوزانند شود مرحم براي دلبرش آن دم شفا يابد
چنانچه زير لب ميگفت : بسي كوه و بيابان را ،
بسي صحراي سوزان را ،
به دنبال گلش بوده و ،
يك دم هم نياسوده...
كه ناگه چشم او افتاد روي من ،
بدون لحظه اي ترديد شتابان شد ،
به سوي من ....
به آرامي مرا با ريشه ام از خاك جدا كرد و به راه افتاد و او مي رفت و من در دست او بودم
و او .....
هر لحظه سر را به بالاها تشكر از خدا ميكرد ،
پس از چندي زمين چون كوره ي آتش ،
هوا مي سوخت.....
و ديگر داشت در دستش تمام پيكرم مي سوخت
به لب هايي كه تاول داشت گفت : اما چه بايد كرد ....
در اين صحرا كه آبي نيست ......
به جانم هيچ تابي نيست ....
و او ميرفت و من در دست او بودم ،
و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام ميسوخت ....
درنگي كرد و او اما .....
دگر از صبر او كم شد ....
دلش لبريز ماتم شد
مرا در گوشه از خاك بيابان كاشت ، نشست و سينه زا با سنگ خارايي ....
ز هم بشكافت .....
اما آآآآآآآآآآه ......
نميدانم چه ميگويم ...
به جاي آب خونش را به من ميداد ......
و بر لب هاي او فرياد " بمان اي گل"
. و من ماندم نشان عشق و شيدايي .....
با اين رنگ و زيبايي ....
و نام من شقايق شد...
گل هميشه عاشق شد
********
********************************
******************
**********
**********
.jpg)
********************
********************
